Ante a comparecencia parlamentaria do presidente do Comité Interempresas o día 13 de xullo ante a comisión de reforma da CRTVG, a Sección Sindical de CCOO fai as seguintes propostas:
A reforma da CRTVG debe afrontarse ao marxe da actual situación de crise económica. O seu principal obxectivo é a salvagarda do Servizo Público e debe orientarse cara á calidade deste servizo destinado á cidadanía. É por iso que debería afastarse do interese de beneficio económico.
Aspectos que debería contemplar a nova lei da CRTVG:
1.Debe contemplar a titularidade pública intransferible.
2.Debe garantir a cohesión social, a igualdade e a non discriminación da cidadanía favorecendo a súa participación.
3.Debe definirse como Servizo Público Esencial da comunidade cunha responsabilidade social que cumprir.
4.Debe garantir contidos de calidade, así como o pluralismo político e social.
5.No debería estar subordinada a intereses comerciais.
6.O seu financiamento debe realizarse con cargo aos presupostos da Xunta de Galicia.
7.Ten que posuír a infraestrutura propia, así como o cadro de persoal, necesarios para desenvolver a súa labor, establecendo compromisos respecto da produción propia con medios propios.
8.Debe regularse o dereito de acceso universal para o conxunto da cidadanía.
9.Creación dun Consello Superior do Audiovisual con capacidade sancionadora e de vixilancia.
10.Creación da figura do Defensor do Espectador que garanta os dereito esenciais da cidadanía. Especialmente no maltrato de xénero, a protección á infancia, o tratamento da violencia, o sexismo ou a homofobia.
11.Regular o control parlamentario.
12.Elección dun Consello de Administración plural con representación dos diferentes ámbitos da sociedade: Político, sindical, cultural, universitario, etc. correspondéndolle o nomeamento do Director Xeral e a posibilidade de recusación.
13.Definir o papel dos medios públicos de comunicación na defensa da lingua propia de Galicia.
14.Garantir a difusión de acontecementos de grande interese cidadán, aínda aqueles
con escaso interese comercial.
15.Garantir o acceso aos medios públicos ás minorías, sindicatos, colectivos desprotexidos e á sociedade en xeral cunha atención especial á inmigración.
16.Garantir a difusión de contidos educativos e culturais cunha especial atención á protección da infancia con horarios de emisión infantil.
17.Establecer parámetros de reinversión que garantan a produción propia con medios propios.
18.Garantir mínimos de producións galegas, españolas, comunitarias e
latinoamericanas fronte a outras menos relacionadas coa nosa idiosincrasia cultural.
19.Concretar a presenza da publicidade e o patrocinio. Limitar a publicidade a 12 minutos por hora, establecendo a separación mínima entre bloques publicitarios.
20.Establecer límites horarios estritos en canto a contidos violentos.
21.Deben establecerse os requisitos de acceso ao emprego atendendo á igualdade, mérito e capacidade como forma de manter a independencia dos profesionais que presten o seus servizos nos medios de comunicación públicos, establecendo as responsabilidades persoais no fraude na contratación e na xestión dos recursos humanos.
Obrigacións para o modelo de Radio e Televisión Públicos:
1.Existencia de Convenio Colectivo.
2.Establecemento dunha porcentaxe de contratación a: colectivos desfavorecidos, discapacidades, etc.
3.Obrigatoriedade dun plan de igualdade entre mulleres e homes, potenciando a corresponsabilidade na conciliación da vida persoal, laboral e familiar a través de Convenio Colectivo.
4.Asegurar a liberdade de expresión, garantindo o dereito a unha información plural, veraz e obxectiva á cidadanía, fomentando a participación dos traballadores e traballadoras e a democratización dos mecanismos de control por medio da creación do Consello de Informativos que ampare os dereitos dos profesionais da información, regulando a Cláusula de Conciencia e o Segredo Profesional.
5.Creación de instrumentos de control da calidade do produto e do servizo prestado á cidadanía.
6.Establecer mecanismos de diferenciación da información e da opinión, garantindo o dereito a réplica.
7.Establecer claramente as incompatibilidades para os prestadores do Servizo Público para con outros ámbitos profesionais.
8.Establecer códigos de conduta que garantan o pluralismo, a dignidade humana, o dereito ao honor e á intimidade, á propia imaxe e á protección da xuventude, a infancia e as persoas maiores.
9.Establecer medidas que fomenten a alfabetización mediática e o papel a
desenvolver como medio de comunicación público.
10.Establecer criterios básicos de programación abarcando desde a información ata a difusión dos diferentes ámbitos da cultura: literatura, cine, teatro, etc.
CONCLUSIÓN
A CRTVG debe estar ao servizo da cidadanía fomentando cidadáns libres, críticos e interactivos cos medios. Debe basearse nun modelo que informe, entreteña e eduque desde o respecto e o cumprimento do marco normativo, sectorial, laboral e social.
xoves, 8 de xullo de 2010
xoves, 24 de xuño de 2010
Así, non. 29 setembro, FOLGA XERAL
MANIFESTO
As confederacións sindicais de Comisións Obreiras e da Unión Xeral de Traballadores tomamos a decisión de iniciar un proceso de mobilizacións que culminará coa celebración dunha folga xeral o próximo 29 de setembro, para expresar o contundente rexeitamento dos traballadores e traballadoras deste país ás políticas de recortes sociais e supresión de dereitos dos traballadores decretadas polo Goberno, baixo o amparo e escusa de directrices europeas.
O Goberno español e mais os europeos defraudaron a cidadanía á que representan. Os brutais axustes económicos que se están adoptando como terapias de choque para saír da crise económica son inxustos socialmente, regresivos laboralmente e errados economicamente porque comprometen as posibilidades de crecemento económico e de creación de emprego.
O Goberno español, ademais, emendouse a si mesmo, provocando unha viraxe radical na súa política económica e social, que agora se orienta ás claras, en primeiro lugar, a un duro recorte do gasto público que recae fundamentalmente no lombo dos traballadores e dos pensionistas; en segundo lugar, a unha redución do investimento público que freará a medra económica e a creación de emprego, e que terá como principais vítimas os traballadores e traballadoras en paro; e en terceiro lugar, impón unha reforma laboral que elimina dereitos da cidadanía nos seus postos de traballo.
Tras unha actuación irresponsable das organizacións empresariais, centradas exclusivamente en obteren réditos no abaratamento das condicións de traballo e a debilitación dos traballadores, o Goberno decidiu optar por unha desregulación laboral que pode continuar con outros recortes sociais e laborais.
A reforma laboral
Non servirá para crear emprego.
Non reducirá a dualidade do mercado laboral e aumentará a temporalidade.
Facilita e abarata o despedimento, porque se amplían as causas para facelo máis doado e redúcense os dereitos indemnizadores dos traballadores.
Reforza o poder empresarial para modificar unilateralmente as condicións de traballo (horarios, mobilidade xeográfica, funcional…).
Debilita a negociación colectiva, facilitándolles ás empresas a adopción de medidas de desvinculación salarial e non aplicación de compromisos adquiridos previamente nos convenios colectivos.
Privatiza a xestión do desemprego e amplía o campo de actuación das empresas de traballo temporal aos sectores de risco e ao emprego público.
En definitiva, o Goberno puxo o poder do Estado ao servizo daqueles que esixen «flexibilidade» no mercado de traballo e, aínda así, consideran esta reforma insuficiente porque en realidade non queren máis flexibilidade: quérena toda. Cando se esixen menos cotizacións sociais, menos custo do despedimento, menos tutela xudicial, menos negociación colectiva, menos regulación da contratación, o que se está reclamando en realidade é a absoluta desregulación do mercado de traballo, ou a aplicación neste ámbito das políticas neoliberais que fracasaron estrepitosamente nos mercados financeiros, que son a causa desta crise e que nos abocarían a unha terceiromundización laboral.
Rexeitamos as políticas practicadas polos gobernos da Unión Europea ao ditado dos mercados financeiros, causantes da crise, e que agora propoñen as políticas de axuste á custa de reducir as condicións de vida e traballo da cidadanía europea.
Unha economía que non crea emprego non lles serve aos cidadáns, e uns gobernos que actúan contra os seus intereses, tampouco. As organizacións sindicais non estamos dispostas a aceptar políticas que se nos presentan como as únicas posibles, baseadas nun determinismo falso, e que non son máis que as opcións do inmobilismo e a resignación.
Hai outras opcións e outras políticas. É necesario apostar por unha Europa máis social, na que as negociacións sociais deixen de estar sometidas ás forzas do mercado. E en España, UGT e CCOO convocamos unha folga xeral o 29 de setembro para esixir:
Unha política que reduza o déficit público mediante o incremento dos ingresos e non mediante a redución do gasto, e planificar o cumprimento dos obxectivos de déficit do Pacto de Estabilidade e Crecemento da Unión Europea en prazos compatibles coa reactivación económica e a creación de emprego.
A retirada dunha reforma laboral lesiva que facilita o despedimento e empeora as condicións de traballo.
A defensa da negociación colectiva como marco de protección das condicións de traballo, fronte aos intentos de lles atribuír ás empresas a capacidade de incumprir os acordos alcanzados de forma unilateral.
A defensa do sistema público de pensións como eixe central do noso sistema de protección social, e a súa adecuación á evolución social exclusivamente con acordo político e social.
A esixencia dunha nova política fiscal, que reforce a estrutura de ingresos do Estado, recuperando impostos suprimidos e apostando por unha maior recadación baseada na progresividade fiscal, á vez que se combate con maior determinación e medios a fraude fiscal que lastra a nosa economía, alcanzado taxas que practicamente duplican a media da Unión Europea.
NON ao despedimento máis fácil e barato
NON á temporalidade abusiva
NON a dar máis poder aos empresarios
NON á conxelación das pensións
NON aos recortes salariais e sociais
POR UNHA SAÍDA XUSTA E EQUILIBRADA
DA CRISE
As confederacións sindicais de Comisións Obreiras e da Unión Xeral de Traballadores tomamos a decisión de iniciar un proceso de mobilizacións que culminará coa celebración dunha folga xeral o próximo 29 de setembro, para expresar o contundente rexeitamento dos traballadores e traballadoras deste país ás políticas de recortes sociais e supresión de dereitos dos traballadores decretadas polo Goberno, baixo o amparo e escusa de directrices europeas.
O Goberno español e mais os europeos defraudaron a cidadanía á que representan. Os brutais axustes económicos que se están adoptando como terapias de choque para saír da crise económica son inxustos socialmente, regresivos laboralmente e errados economicamente porque comprometen as posibilidades de crecemento económico e de creación de emprego.
O Goberno español, ademais, emendouse a si mesmo, provocando unha viraxe radical na súa política económica e social, que agora se orienta ás claras, en primeiro lugar, a un duro recorte do gasto público que recae fundamentalmente no lombo dos traballadores e dos pensionistas; en segundo lugar, a unha redución do investimento público que freará a medra económica e a creación de emprego, e que terá como principais vítimas os traballadores e traballadoras en paro; e en terceiro lugar, impón unha reforma laboral que elimina dereitos da cidadanía nos seus postos de traballo.
Tras unha actuación irresponsable das organizacións empresariais, centradas exclusivamente en obteren réditos no abaratamento das condicións de traballo e a debilitación dos traballadores, o Goberno decidiu optar por unha desregulación laboral que pode continuar con outros recortes sociais e laborais.
A reforma laboral
Non servirá para crear emprego.
Non reducirá a dualidade do mercado laboral e aumentará a temporalidade.
Facilita e abarata o despedimento, porque se amplían as causas para facelo máis doado e redúcense os dereitos indemnizadores dos traballadores.
Reforza o poder empresarial para modificar unilateralmente as condicións de traballo (horarios, mobilidade xeográfica, funcional…).
Debilita a negociación colectiva, facilitándolles ás empresas a adopción de medidas de desvinculación salarial e non aplicación de compromisos adquiridos previamente nos convenios colectivos.
Privatiza a xestión do desemprego e amplía o campo de actuación das empresas de traballo temporal aos sectores de risco e ao emprego público.
En definitiva, o Goberno puxo o poder do Estado ao servizo daqueles que esixen «flexibilidade» no mercado de traballo e, aínda así, consideran esta reforma insuficiente porque en realidade non queren máis flexibilidade: quérena toda. Cando se esixen menos cotizacións sociais, menos custo do despedimento, menos tutela xudicial, menos negociación colectiva, menos regulación da contratación, o que se está reclamando en realidade é a absoluta desregulación do mercado de traballo, ou a aplicación neste ámbito das políticas neoliberais que fracasaron estrepitosamente nos mercados financeiros, que son a causa desta crise e que nos abocarían a unha terceiromundización laboral.
Rexeitamos as políticas practicadas polos gobernos da Unión Europea ao ditado dos mercados financeiros, causantes da crise, e que agora propoñen as políticas de axuste á custa de reducir as condicións de vida e traballo da cidadanía europea.
Unha economía que non crea emprego non lles serve aos cidadáns, e uns gobernos que actúan contra os seus intereses, tampouco. As organizacións sindicais non estamos dispostas a aceptar políticas que se nos presentan como as únicas posibles, baseadas nun determinismo falso, e que non son máis que as opcións do inmobilismo e a resignación.
Hai outras opcións e outras políticas. É necesario apostar por unha Europa máis social, na que as negociacións sociais deixen de estar sometidas ás forzas do mercado. E en España, UGT e CCOO convocamos unha folga xeral o 29 de setembro para esixir:
Unha política que reduza o déficit público mediante o incremento dos ingresos e non mediante a redución do gasto, e planificar o cumprimento dos obxectivos de déficit do Pacto de Estabilidade e Crecemento da Unión Europea en prazos compatibles coa reactivación económica e a creación de emprego.
A retirada dunha reforma laboral lesiva que facilita o despedimento e empeora as condicións de traballo.
A defensa da negociación colectiva como marco de protección das condicións de traballo, fronte aos intentos de lles atribuír ás empresas a capacidade de incumprir os acordos alcanzados de forma unilateral.
A defensa do sistema público de pensións como eixe central do noso sistema de protección social, e a súa adecuación á evolución social exclusivamente con acordo político e social.
A esixencia dunha nova política fiscal, que reforce a estrutura de ingresos do Estado, recuperando impostos suprimidos e apostando por unha maior recadación baseada na progresividade fiscal, á vez que se combate con maior determinación e medios a fraude fiscal que lastra a nosa economía, alcanzado taxas que practicamente duplican a media da Unión Europea.
NON ao despedimento máis fácil e barato
NON á temporalidade abusiva
NON a dar máis poder aos empresarios
NON á conxelación das pensións
NON aos recortes salariais e sociais
POR UNHA SAÍDA XUSTA E EQUILIBRADA
DA CRISE
XORNALISTAS DE CCOO, TEÑEN DEREITOS DE AUTOR OS XORNALISTAS?
O próximo 29 de xuño, martes, a partir das catro e media da tarde no salón de actos da Fundación Caixa Galicia (Rúa Nova, 33, Santiago), os xornalistas de CCOO celebraremos un encontro aberto aos traballadores dos medios de comunicación interesados nos DEREITOS DE AUTOR DOS XORNALISTAS e o proxecto de LEI DE PROPIEDADE INTELECTUAL.
Este tema, tan de actualidade coma importante e escasamente debatido entre os profesionais da comunicación, foi abordado polos representantes de CCOO no congreso que a Federación Internacional de Xornalistas (FIP) celebrou en España. Neste encontro teremos a oportunidade de informarnos e debater coas persoas que, desde o sector de medios de comunicación de Comisións Obreiras, traballan sobre estes asuntos, defendendo as reivindicacións profesionais e laborais dos xornalistas en foros como o citado congreso da FIP.
Os temas de debate, introducidos pola xornalista de TVG Ana Sanmartín, serán desenvolvidos polos seguintes relatores:
Ana Molano, (xornalista de RTVE), e Nacho Bazarra (xornalista da Axencia EFE), redactores da proposta de CCOO sobre os dereitos de autor dos xornalistas.
Silvia Tubio, (xornalista do Diario de Cádiz), representante de CCOO no recente congreso que a Federación Internacional de Xornalistas celebrou en España. Paco Audije (xornalista de RTVE), único representante español na dirección da Federación Internacional de Xornalistas, por proposta de CCOO.
Os xornalistas de CCOO consideramos imprescindibles estes debates, como paso previo a unha toma de conciencia que favoreza novas actitudes reivindicativas, especialmente necesarias en tempos de crise… aproveitados polos empresarios do sector da comunicación para reduciren persoal e precarizaren o emprego.
As novas tecnoloxías, especialmente sedutoras para os xornalistas máis novos, aprovéitanas moitas empresas para crearen de feito unha nova figura: o «xornalista multimedia», un redactor que, a modo de moderno «home-orquestra» fai de todo por un salario moitas veces inferior. E esas modernas tecnoloxías, aplicadas polas «empresas multimedia», aumentan a reutilización dun mesmo traballo en diferentes medios, edicións ou momentos.
Os xornalistas de CCOO pensamos que xa é hora de reaccionar contra prácticas que, de feito, precarizan o noso emprego. Temos que esixir os dereitos de autor do noso traballo, e para iso deberiamos comezar pola introdución do concepto nos convenios colectivos.
Os interesados en participar, enviade un correo a: xornalistas@galicia.ccoo.es .ou chamado os teléfonos : 981-551800 / 696 49 28 65
Os medios de comunicación interesados en cubrir o encontro ou en entrevistar algún dos relatores poden facelo sen problemas poñéndose en contacto con CCOO Galicia.
Este tema, tan de actualidade coma importante e escasamente debatido entre os profesionais da comunicación, foi abordado polos representantes de CCOO no congreso que a Federación Internacional de Xornalistas (FIP) celebrou en España. Neste encontro teremos a oportunidade de informarnos e debater coas persoas que, desde o sector de medios de comunicación de Comisións Obreiras, traballan sobre estes asuntos, defendendo as reivindicacións profesionais e laborais dos xornalistas en foros como o citado congreso da FIP.
Os temas de debate, introducidos pola xornalista de TVG Ana Sanmartín, serán desenvolvidos polos seguintes relatores:
Ana Molano, (xornalista de RTVE), e Nacho Bazarra (xornalista da Axencia EFE), redactores da proposta de CCOO sobre os dereitos de autor dos xornalistas.
Silvia Tubio, (xornalista do Diario de Cádiz), representante de CCOO no recente congreso que a Federación Internacional de Xornalistas celebrou en España. Paco Audije (xornalista de RTVE), único representante español na dirección da Federación Internacional de Xornalistas, por proposta de CCOO.
Os xornalistas de CCOO consideramos imprescindibles estes debates, como paso previo a unha toma de conciencia que favoreza novas actitudes reivindicativas, especialmente necesarias en tempos de crise… aproveitados polos empresarios do sector da comunicación para reduciren persoal e precarizaren o emprego.
As novas tecnoloxías, especialmente sedutoras para os xornalistas máis novos, aprovéitanas moitas empresas para crearen de feito unha nova figura: o «xornalista multimedia», un redactor que, a modo de moderno «home-orquestra» fai de todo por un salario moitas veces inferior. E esas modernas tecnoloxías, aplicadas polas «empresas multimedia», aumentan a reutilización dun mesmo traballo en diferentes medios, edicións ou momentos.
Os xornalistas de CCOO pensamos que xa é hora de reaccionar contra prácticas que, de feito, precarizan o noso emprego. Temos que esixir os dereitos de autor do noso traballo, e para iso deberiamos comezar pola introdución do concepto nos convenios colectivos.
Os interesados en participar, enviade un correo a: xornalistas@galicia.ccoo.es .ou chamado os teléfonos : 981-551800 / 696 49 28 65
Os medios de comunicación interesados en cubrir o encontro ou en entrevistar algún dos relatores poden facelo sen problemas poñéndose en contacto con CCOO Galicia.
luns, 7 de xuño de 2010
DEBEDAS E BURROS
Un texto curioso, que chegou ao noso correo electrónico, que explica de forma sinxela e irónica a orixe desta crise. Como ao mal tempo haille que por boa cara publicámolo para levantar un pouco o ánimo:
Solicitouse a un prestixioso asesor financeiro que explicara esta crise dunha forma sinxela, para que a xente de a pe entenda as súas causas.
Este foi o seu relato:
“Un señor dirixiuse a unha aldea onde nunca tiña estado antes e ofreceu os seus habitantes 100 euros por cada burro que lle venderan.
Boa parte da poboación vendeulle os seus animais.
O día seguinte volveu e ofreceu mellor prezo, 150 por cada burriño, e outro tanto da poboación vendeu os seus.
E a continuación ofreceu 300 euros e o resto da xente vendeu os últimos burros. O ver que non había máis animais, ofreceu 500 euros por cada burriño, dando a entender que os compraría á semana seguinte, marchouse.
O día seguinte mandou ao seu axudante cos burros que comprou á mesma aldea para que ofrecera os burros a 400 euros cada un.
Ante a posible ganancia á semana seguinte, todos os aldeáns compraron os seus burros a 400 euros, e quen non tiña o diñeiro pediuno prestado. De feito, compraron todos os burros da comarca.
Como era de esperar, este axudante desapareceu, igual que o señor, e nunca máis apareceron.
Resultado:
A aldea quedou chea de burros e endebedados.
Hasta aquí o que contou o asesor. Vexamos o que pasou despois:
Os que pediran prestado, ao non vender os burros, non puideron pagar o préstamo.
Quen había prestado diñeiro queixáronse ao Concello dicindo que si non cobraban, arruinaríanse eles; entón non poderían seguir prestando e se arruinaría todo o pobo.
Para que os prestamistas non se arruinaran, o Alcalde, na vez de dar diñeiro á xente do pobo para pagar as débedas, déullelo aos propios prestamistas. Pero estes, xa cobrado gran parte do diñeiro, sen embargo, non perdoaron as débedas aos do pobo, que seguiu igual de endebedado.
El Alcalde dilapidou o presuposto do Concello, o cal quedou tamén endebedado. Entón pide diñeiro a outros concellos; pero estes lle din que non poden axudarlle porque, como está na ruína, non poderán cobrar despois o que lle presten.
O resultado: Os listos do principio, forrados. Os prestamistas, coas súas ganancias resoltas e un montón de xente á que seguirán cobrando o que lles prestaron máis os intereses, incluso apropiándose dos xa devaluados burros cos que nunca chegarán a cubrir toda a débeda. Moita xente arruinada e sen burro para toda a vida. O Concello igualmente arruinado.”
Resultado ¿final?:
Para solucionar todo este embrollo e salvar a todo o pobo, o Concello baixou o soldo aos seus funcionarios.
Ánimo e a secundar a folga do 8 de xuño
Solicitouse a un prestixioso asesor financeiro que explicara esta crise dunha forma sinxela, para que a xente de a pe entenda as súas causas.
Este foi o seu relato:
“Un señor dirixiuse a unha aldea onde nunca tiña estado antes e ofreceu os seus habitantes 100 euros por cada burro que lle venderan.
Boa parte da poboación vendeulle os seus animais.
O día seguinte volveu e ofreceu mellor prezo, 150 por cada burriño, e outro tanto da poboación vendeu os seus.
E a continuación ofreceu 300 euros e o resto da xente vendeu os últimos burros. O ver que non había máis animais, ofreceu 500 euros por cada burriño, dando a entender que os compraría á semana seguinte, marchouse.
O día seguinte mandou ao seu axudante cos burros que comprou á mesma aldea para que ofrecera os burros a 400 euros cada un.
Ante a posible ganancia á semana seguinte, todos os aldeáns compraron os seus burros a 400 euros, e quen non tiña o diñeiro pediuno prestado. De feito, compraron todos os burros da comarca.
Como era de esperar, este axudante desapareceu, igual que o señor, e nunca máis apareceron.
Resultado:
A aldea quedou chea de burros e endebedados.
Hasta aquí o que contou o asesor. Vexamos o que pasou despois:
Os que pediran prestado, ao non vender os burros, non puideron pagar o préstamo.
Quen había prestado diñeiro queixáronse ao Concello dicindo que si non cobraban, arruinaríanse eles; entón non poderían seguir prestando e se arruinaría todo o pobo.
Para que os prestamistas non se arruinaran, o Alcalde, na vez de dar diñeiro á xente do pobo para pagar as débedas, déullelo aos propios prestamistas. Pero estes, xa cobrado gran parte do diñeiro, sen embargo, non perdoaron as débedas aos do pobo, que seguiu igual de endebedado.
El Alcalde dilapidou o presuposto do Concello, o cal quedou tamén endebedado. Entón pide diñeiro a outros concellos; pero estes lle din que non poden axudarlle porque, como está na ruína, non poderán cobrar despois o que lle presten.
O resultado: Os listos do principio, forrados. Os prestamistas, coas súas ganancias resoltas e un montón de xente á que seguirán cobrando o que lles prestaron máis os intereses, incluso apropiándose dos xa devaluados burros cos que nunca chegarán a cubrir toda a débeda. Moita xente arruinada e sen burro para toda a vida. O Concello igualmente arruinado.”
Resultado ¿final?:
Para solucionar todo este embrollo e salvar a todo o pobo, o Concello baixou o soldo aos seus funcionarios.
Ánimo e a secundar a folga do 8 de xuño
venres, 28 de maio de 2010
MANIFESTO EN DEFENSA DOS SERVIZOS PÚBLICOS
O plan de axuste presentado polo Goberno cede á presión dos mercados financeiros e asesta un duro golpe a pensionistas, empregados e empregadas públicos, persoas dependente e parados.
É un plan antieconómico que reduce drasticamente a inversión pública, o que contribuirá a prolongar os indicadores da recesión, a desprazar a creación de emprego como obxectivo central da actividade económica e producirá unha contracción do consumo ó afectar a mais de 11 millóns de persoas (2,7 millóns de empregados e empregadas públicos e 8,5 millóns de pensionistas), unha gran parte das que a penas superan os 1000 € mensuais.
Rompen co Acordo Goberno-Sindicatos de 25 de setembro de 2009 e quebran a confianza dos que optamos por dar un paso responsable e recuperar o valor do diálogo social, contribuíndo con elo á recuperación económica. Un acordo subscrito hai a penas sete meses sobre parámetros económicos que non cambiaron no básico e que foron tidos en conta para o mesmo. Nada posterior xustifica o seu incumprimento.
A Negociación Colectiva é un dereito fundamental que está na Constitución Española. Con estas medidas, unha vez mais, o Goberno quebra este dereito constitucional. Pondo en cuestión de xeito grave a validez e a eficacia dos procesos de negociación colectiva no ámbito das empregadas e empregados públicos, tentando enterrar con elo o avance que, nesta materia, supuxo a aprobación do EBEP.
A calidade dos servizos públicos esixe da sociedade e especialmente dos seus responsables políticos o recoñecemento e valoración que lles corresponde pola labor esencial que realizan en áreas tan esenciais como a sanidade, a educación, a seguridade cidadá, a atención á dependencia, etc. Alterar unilateralmente os acordos subscritos e reducir os salarios dos empregados e empregadas públicos é a peor mensaxe que se pode enviar.
Denunciamos que, cuestionando o sector público se abre a porta á externalización e a privatización, supondo de facto unha renuncia expresa ó papel que deben xulgar os servizos públicos e ó conxunto do sector público na recuperación económica e no necesario cambio de modelo productivo.
As medidas do Goberno non son nin equitativas nin equilibradas, intervindo exclusivamente sobre os gastos e os sectores mais débiles e esquecernos de calquera medida sobre os ingresos vía fiscalidade que conseguiría un reparto mais xusto do esforzo solidario para saír da crise.
E todo elo preténdese xustificar cun ataque á dignidade e profesionalidade dos empregados e empregadas públicos. Cun ataque a aquelas persoas que, dende as diferentes administracións e empresas públicas, pese á carencia de medios materiais e humanos, pese a estar mal retribuídos, sacan adiante día a día uns servizos públicos que son fundamentais para a cohesión social e piar fundamental do estado do benestar.
Neste sentido, esta campaña de recollida de sinaturas, formar parte das mobilizacións para combater unha rebaixa inxusta e contraproducente para cos empregados e empregadas públicos e os Servizos Públicos que prestan.
Por unha saída á crise
Por uns Servizos Públicos de Calidade
Por un Estado del Benestar que responda aos ciudadáns.
Pola dignidade das empregadas e empregados públicos
Polo respecto á súa negociación colectiva
Non ó recorte dos salarios dos empregados e empregadas públicos.
Polo respecto e o cumprimento dos acordos existentes
É un plan antieconómico que reduce drasticamente a inversión pública, o que contribuirá a prolongar os indicadores da recesión, a desprazar a creación de emprego como obxectivo central da actividade económica e producirá unha contracción do consumo ó afectar a mais de 11 millóns de persoas (2,7 millóns de empregados e empregadas públicos e 8,5 millóns de pensionistas), unha gran parte das que a penas superan os 1000 € mensuais.
Rompen co Acordo Goberno-Sindicatos de 25 de setembro de 2009 e quebran a confianza dos que optamos por dar un paso responsable e recuperar o valor do diálogo social, contribuíndo con elo á recuperación económica. Un acordo subscrito hai a penas sete meses sobre parámetros económicos que non cambiaron no básico e que foron tidos en conta para o mesmo. Nada posterior xustifica o seu incumprimento.
A Negociación Colectiva é un dereito fundamental que está na Constitución Española. Con estas medidas, unha vez mais, o Goberno quebra este dereito constitucional. Pondo en cuestión de xeito grave a validez e a eficacia dos procesos de negociación colectiva no ámbito das empregadas e empregados públicos, tentando enterrar con elo o avance que, nesta materia, supuxo a aprobación do EBEP.
A calidade dos servizos públicos esixe da sociedade e especialmente dos seus responsables políticos o recoñecemento e valoración que lles corresponde pola labor esencial que realizan en áreas tan esenciais como a sanidade, a educación, a seguridade cidadá, a atención á dependencia, etc. Alterar unilateralmente os acordos subscritos e reducir os salarios dos empregados e empregadas públicos é a peor mensaxe que se pode enviar.
Denunciamos que, cuestionando o sector público se abre a porta á externalización e a privatización, supondo de facto unha renuncia expresa ó papel que deben xulgar os servizos públicos e ó conxunto do sector público na recuperación económica e no necesario cambio de modelo productivo.
As medidas do Goberno non son nin equitativas nin equilibradas, intervindo exclusivamente sobre os gastos e os sectores mais débiles e esquecernos de calquera medida sobre os ingresos vía fiscalidade que conseguiría un reparto mais xusto do esforzo solidario para saír da crise.
E todo elo preténdese xustificar cun ataque á dignidade e profesionalidade dos empregados e empregadas públicos. Cun ataque a aquelas persoas que, dende as diferentes administracións e empresas públicas, pese á carencia de medios materiais e humanos, pese a estar mal retribuídos, sacan adiante día a día uns servizos públicos que son fundamentais para a cohesión social e piar fundamental do estado do benestar.
Neste sentido, esta campaña de recollida de sinaturas, formar parte das mobilizacións para combater unha rebaixa inxusta e contraproducente para cos empregados e empregadas públicos e os Servizos Públicos que prestan.
Por unha saída á crise
Por uns Servizos Públicos de Calidade
Por un Estado del Benestar que responda aos ciudadáns.
Pola dignidade das empregadas e empregados públicos
Polo respecto á súa negociación colectiva
Non ó recorte dos salarios dos empregados e empregadas públicos.
Polo respecto e o cumprimento dos acordos existentes
martes, 25 de maio de 2010
martes, 27 de abril de 2010
CCOO DENUNCIA A SUSTRACIÓN E MANIPULACIÓN DUN DOCUMENTO INTERNO
Ante os feitos acontecidos coa publicación, no Facebook “CONSOLIDACIÖN XA “, dun escrito que se lle atribúe a CCOO, esta Sección Sindical quere facer as seguintes consideracións:
1.- Un grupo autodenominado colectivo de contratados remítelle en data …… , un escrito ao Secretario Xeral da Confederación Sindical de CCOO poñendo no seu coñecemento a posición da Sección Sindical de CCOO na CRTVG respecto da OEP. Esta Sección Sindical elabóralle a Ignacio Fernández Tojo, un resumo histórico da CRTVG para a súa mellor comprensión da situación actual.
2.- No Facebook de CONSOLIDACIÓN XA está publicado un escrito que se lle atribúe maliciosamente a CCOO.
3.- O escrito publicado é falso, manipulado en interese propio eliminando o que non lles interesa, e que pretende enganar ao conxunto dos traballadores e traballadoras.
4.- O escrito que se pública da indicios dun acceso ilegal á información, á comunicación e aos soportes de información desta Sección Sindical.
A gravidade deste feito ten dúas vertentes, por unha banda a manipulación que se quere facer dos traballadores, o que nos leva á publicación do documento ao que parece facer referencia o publicado no Facebook e pola outra a tomar medidas xudiciais ante un feito delictivo de acceso ilegal ao soporte informático da S.S. de CCOO.
Estas practicas que se evidencian no ámbito da empresa obríganos a esixirlle a dirección da CRTVG que se abra unha investigación co fin de esclarecer este feito e evitar que o dereito das organizacións sindicais e a intimidade das comunicacións dos traballadores e traballadoras da CRTVG queden salvagardadas da actividade delictiva de estes individuos e individuas.
Por ultimo parece evidente que un dos obxectivos é desprestixiar á Sección Sindical de CCOO e introducir unha división na Representación Sindical, poñendo como actual unha opinión, acerca doutro sindicato, que esta Sección Sindical tivo no pasado e que, actualmente, por méritos dos seus actuais representantes tense modificado, na consideración de que na actualidade exercen a representación sindical en defensa do conxunto dos traballadores e traballadoras.
O documento remitido por esta Sección Sindical ao Secretario Xeral da Confederación Sindical de CCOO para infórmalle da situación na CRTVG, que inicialmente estaba destinado ao manexo interno do Sindicato, vémonos na obriga de publicalo integramente na paxina web da sección sindical, para a súa comparación co publicado no Facebook de CONSOLIDACION XA .
Santiago, 26 abril de 2010
Acceso o docemunto
http://www.mediafire.com/?f4mjldzzjwm
1.- Un grupo autodenominado colectivo de contratados remítelle en data …… , un escrito ao Secretario Xeral da Confederación Sindical de CCOO poñendo no seu coñecemento a posición da Sección Sindical de CCOO na CRTVG respecto da OEP. Esta Sección Sindical elabóralle a Ignacio Fernández Tojo, un resumo histórico da CRTVG para a súa mellor comprensión da situación actual.
2.- No Facebook de CONSOLIDACIÓN XA está publicado un escrito que se lle atribúe maliciosamente a CCOO.
3.- O escrito publicado é falso, manipulado en interese propio eliminando o que non lles interesa, e que pretende enganar ao conxunto dos traballadores e traballadoras.
4.- O escrito que se pública da indicios dun acceso ilegal á información, á comunicación e aos soportes de información desta Sección Sindical.
A gravidade deste feito ten dúas vertentes, por unha banda a manipulación que se quere facer dos traballadores, o que nos leva á publicación do documento ao que parece facer referencia o publicado no Facebook e pola outra a tomar medidas xudiciais ante un feito delictivo de acceso ilegal ao soporte informático da S.S. de CCOO.
Estas practicas que se evidencian no ámbito da empresa obríganos a esixirlle a dirección da CRTVG que se abra unha investigación co fin de esclarecer este feito e evitar que o dereito das organizacións sindicais e a intimidade das comunicacións dos traballadores e traballadoras da CRTVG queden salvagardadas da actividade delictiva de estes individuos e individuas.
Por ultimo parece evidente que un dos obxectivos é desprestixiar á Sección Sindical de CCOO e introducir unha división na Representación Sindical, poñendo como actual unha opinión, acerca doutro sindicato, que esta Sección Sindical tivo no pasado e que, actualmente, por méritos dos seus actuais representantes tense modificado, na consideración de que na actualidade exercen a representación sindical en defensa do conxunto dos traballadores e traballadoras.
O documento remitido por esta Sección Sindical ao Secretario Xeral da Confederación Sindical de CCOO para infórmalle da situación na CRTVG, que inicialmente estaba destinado ao manexo interno do Sindicato, vémonos na obriga de publicalo integramente na paxina web da sección sindical, para a súa comparación co publicado no Facebook de CONSOLIDACION XA .
Santiago, 26 abril de 2010
Acceso o docemunto
http://www.mediafire.com/?f4mjldzzjwm
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)
