O próximo 29 de xuño, martes, a partir das catro e media da tarde no salón de actos da Fundación Caixa Galicia (Rúa Nova, 33, Santiago), os xornalistas de CCOO celebraremos un encontro aberto aos traballadores dos medios de comunicación interesados nos DEREITOS DE AUTOR DOS XORNALISTAS e o proxecto de LEI DE PROPIEDADE INTELECTUAL.
Este tema, tan de actualidade coma importante e escasamente debatido entre os profesionais da comunicación, foi abordado polos representantes de CCOO no congreso que a Federación Internacional de Xornalistas (FIP) celebrou en España. Neste encontro teremos a oportunidade de informarnos e debater coas persoas que, desde o sector de medios de comunicación de Comisións Obreiras, traballan sobre estes asuntos, defendendo as reivindicacións profesionais e laborais dos xornalistas en foros como o citado congreso da FIP.
Os temas de debate, introducidos pola xornalista de TVG Ana Sanmartín, serán desenvolvidos polos seguintes relatores:
Ana Molano, (xornalista de RTVE), e Nacho Bazarra (xornalista da Axencia EFE), redactores da proposta de CCOO sobre os dereitos de autor dos xornalistas.
Silvia Tubio, (xornalista do Diario de Cádiz), representante de CCOO no recente congreso que a Federación Internacional de Xornalistas celebrou en España. Paco Audije (xornalista de RTVE), único representante español na dirección da Federación Internacional de Xornalistas, por proposta de CCOO.
Os xornalistas de CCOO consideramos imprescindibles estes debates, como paso previo a unha toma de conciencia que favoreza novas actitudes reivindicativas, especialmente necesarias en tempos de crise… aproveitados polos empresarios do sector da comunicación para reduciren persoal e precarizaren o emprego.
As novas tecnoloxías, especialmente sedutoras para os xornalistas máis novos, aprovéitanas moitas empresas para crearen de feito unha nova figura: o «xornalista multimedia», un redactor que, a modo de moderno «home-orquestra» fai de todo por un salario moitas veces inferior. E esas modernas tecnoloxías, aplicadas polas «empresas multimedia», aumentan a reutilización dun mesmo traballo en diferentes medios, edicións ou momentos.
Os xornalistas de CCOO pensamos que xa é hora de reaccionar contra prácticas que, de feito, precarizan o noso emprego. Temos que esixir os dereitos de autor do noso traballo, e para iso deberiamos comezar pola introdución do concepto nos convenios colectivos.
Os interesados en participar, enviade un correo a: xornalistas@galicia.ccoo.es .ou chamado os teléfonos : 981-551800 / 696 49 28 65
Os medios de comunicación interesados en cubrir o encontro ou en entrevistar algún dos relatores poden facelo sen problemas poñéndose en contacto con CCOO Galicia.
xoves, 24 de xuño de 2010
luns, 7 de xuño de 2010
DEBEDAS E BURROS
Un texto curioso, que chegou ao noso correo electrónico, que explica de forma sinxela e irónica a orixe desta crise. Como ao mal tempo haille que por boa cara publicámolo para levantar un pouco o ánimo:
Solicitouse a un prestixioso asesor financeiro que explicara esta crise dunha forma sinxela, para que a xente de a pe entenda as súas causas.
Este foi o seu relato:
“Un señor dirixiuse a unha aldea onde nunca tiña estado antes e ofreceu os seus habitantes 100 euros por cada burro que lle venderan.
Boa parte da poboación vendeulle os seus animais.
O día seguinte volveu e ofreceu mellor prezo, 150 por cada burriño, e outro tanto da poboación vendeu os seus.
E a continuación ofreceu 300 euros e o resto da xente vendeu os últimos burros. O ver que non había máis animais, ofreceu 500 euros por cada burriño, dando a entender que os compraría á semana seguinte, marchouse.
O día seguinte mandou ao seu axudante cos burros que comprou á mesma aldea para que ofrecera os burros a 400 euros cada un.
Ante a posible ganancia á semana seguinte, todos os aldeáns compraron os seus burros a 400 euros, e quen non tiña o diñeiro pediuno prestado. De feito, compraron todos os burros da comarca.
Como era de esperar, este axudante desapareceu, igual que o señor, e nunca máis apareceron.
Resultado:
A aldea quedou chea de burros e endebedados.
Hasta aquí o que contou o asesor. Vexamos o que pasou despois:
Os que pediran prestado, ao non vender os burros, non puideron pagar o préstamo.
Quen había prestado diñeiro queixáronse ao Concello dicindo que si non cobraban, arruinaríanse eles; entón non poderían seguir prestando e se arruinaría todo o pobo.
Para que os prestamistas non se arruinaran, o Alcalde, na vez de dar diñeiro á xente do pobo para pagar as débedas, déullelo aos propios prestamistas. Pero estes, xa cobrado gran parte do diñeiro, sen embargo, non perdoaron as débedas aos do pobo, que seguiu igual de endebedado.
El Alcalde dilapidou o presuposto do Concello, o cal quedou tamén endebedado. Entón pide diñeiro a outros concellos; pero estes lle din que non poden axudarlle porque, como está na ruína, non poderán cobrar despois o que lle presten.
O resultado: Os listos do principio, forrados. Os prestamistas, coas súas ganancias resoltas e un montón de xente á que seguirán cobrando o que lles prestaron máis os intereses, incluso apropiándose dos xa devaluados burros cos que nunca chegarán a cubrir toda a débeda. Moita xente arruinada e sen burro para toda a vida. O Concello igualmente arruinado.”
Resultado ¿final?:
Para solucionar todo este embrollo e salvar a todo o pobo, o Concello baixou o soldo aos seus funcionarios.
Ánimo e a secundar a folga do 8 de xuño
Solicitouse a un prestixioso asesor financeiro que explicara esta crise dunha forma sinxela, para que a xente de a pe entenda as súas causas.
Este foi o seu relato:
“Un señor dirixiuse a unha aldea onde nunca tiña estado antes e ofreceu os seus habitantes 100 euros por cada burro que lle venderan.
Boa parte da poboación vendeulle os seus animais.
O día seguinte volveu e ofreceu mellor prezo, 150 por cada burriño, e outro tanto da poboación vendeu os seus.
E a continuación ofreceu 300 euros e o resto da xente vendeu os últimos burros. O ver que non había máis animais, ofreceu 500 euros por cada burriño, dando a entender que os compraría á semana seguinte, marchouse.
O día seguinte mandou ao seu axudante cos burros que comprou á mesma aldea para que ofrecera os burros a 400 euros cada un.
Ante a posible ganancia á semana seguinte, todos os aldeáns compraron os seus burros a 400 euros, e quen non tiña o diñeiro pediuno prestado. De feito, compraron todos os burros da comarca.
Como era de esperar, este axudante desapareceu, igual que o señor, e nunca máis apareceron.
Resultado:
A aldea quedou chea de burros e endebedados.
Hasta aquí o que contou o asesor. Vexamos o que pasou despois:
Os que pediran prestado, ao non vender os burros, non puideron pagar o préstamo.
Quen había prestado diñeiro queixáronse ao Concello dicindo que si non cobraban, arruinaríanse eles; entón non poderían seguir prestando e se arruinaría todo o pobo.
Para que os prestamistas non se arruinaran, o Alcalde, na vez de dar diñeiro á xente do pobo para pagar as débedas, déullelo aos propios prestamistas. Pero estes, xa cobrado gran parte do diñeiro, sen embargo, non perdoaron as débedas aos do pobo, que seguiu igual de endebedado.
El Alcalde dilapidou o presuposto do Concello, o cal quedou tamén endebedado. Entón pide diñeiro a outros concellos; pero estes lle din que non poden axudarlle porque, como está na ruína, non poderán cobrar despois o que lle presten.
O resultado: Os listos do principio, forrados. Os prestamistas, coas súas ganancias resoltas e un montón de xente á que seguirán cobrando o que lles prestaron máis os intereses, incluso apropiándose dos xa devaluados burros cos que nunca chegarán a cubrir toda a débeda. Moita xente arruinada e sen burro para toda a vida. O Concello igualmente arruinado.”
Resultado ¿final?:
Para solucionar todo este embrollo e salvar a todo o pobo, o Concello baixou o soldo aos seus funcionarios.
Ánimo e a secundar a folga do 8 de xuño
venres, 28 de maio de 2010
MANIFESTO EN DEFENSA DOS SERVIZOS PÚBLICOS
O plan de axuste presentado polo Goberno cede á presión dos mercados financeiros e asesta un duro golpe a pensionistas, empregados e empregadas públicos, persoas dependente e parados.
É un plan antieconómico que reduce drasticamente a inversión pública, o que contribuirá a prolongar os indicadores da recesión, a desprazar a creación de emprego como obxectivo central da actividade económica e producirá unha contracción do consumo ó afectar a mais de 11 millóns de persoas (2,7 millóns de empregados e empregadas públicos e 8,5 millóns de pensionistas), unha gran parte das que a penas superan os 1000 € mensuais.
Rompen co Acordo Goberno-Sindicatos de 25 de setembro de 2009 e quebran a confianza dos que optamos por dar un paso responsable e recuperar o valor do diálogo social, contribuíndo con elo á recuperación económica. Un acordo subscrito hai a penas sete meses sobre parámetros económicos que non cambiaron no básico e que foron tidos en conta para o mesmo. Nada posterior xustifica o seu incumprimento.
A Negociación Colectiva é un dereito fundamental que está na Constitución Española. Con estas medidas, unha vez mais, o Goberno quebra este dereito constitucional. Pondo en cuestión de xeito grave a validez e a eficacia dos procesos de negociación colectiva no ámbito das empregadas e empregados públicos, tentando enterrar con elo o avance que, nesta materia, supuxo a aprobación do EBEP.
A calidade dos servizos públicos esixe da sociedade e especialmente dos seus responsables políticos o recoñecemento e valoración que lles corresponde pola labor esencial que realizan en áreas tan esenciais como a sanidade, a educación, a seguridade cidadá, a atención á dependencia, etc. Alterar unilateralmente os acordos subscritos e reducir os salarios dos empregados e empregadas públicos é a peor mensaxe que se pode enviar.
Denunciamos que, cuestionando o sector público se abre a porta á externalización e a privatización, supondo de facto unha renuncia expresa ó papel que deben xulgar os servizos públicos e ó conxunto do sector público na recuperación económica e no necesario cambio de modelo productivo.
As medidas do Goberno non son nin equitativas nin equilibradas, intervindo exclusivamente sobre os gastos e os sectores mais débiles e esquecernos de calquera medida sobre os ingresos vía fiscalidade que conseguiría un reparto mais xusto do esforzo solidario para saír da crise.
E todo elo preténdese xustificar cun ataque á dignidade e profesionalidade dos empregados e empregadas públicos. Cun ataque a aquelas persoas que, dende as diferentes administracións e empresas públicas, pese á carencia de medios materiais e humanos, pese a estar mal retribuídos, sacan adiante día a día uns servizos públicos que son fundamentais para a cohesión social e piar fundamental do estado do benestar.
Neste sentido, esta campaña de recollida de sinaturas, formar parte das mobilizacións para combater unha rebaixa inxusta e contraproducente para cos empregados e empregadas públicos e os Servizos Públicos que prestan.
Por unha saída á crise
Por uns Servizos Públicos de Calidade
Por un Estado del Benestar que responda aos ciudadáns.
Pola dignidade das empregadas e empregados públicos
Polo respecto á súa negociación colectiva
Non ó recorte dos salarios dos empregados e empregadas públicos.
Polo respecto e o cumprimento dos acordos existentes
É un plan antieconómico que reduce drasticamente a inversión pública, o que contribuirá a prolongar os indicadores da recesión, a desprazar a creación de emprego como obxectivo central da actividade económica e producirá unha contracción do consumo ó afectar a mais de 11 millóns de persoas (2,7 millóns de empregados e empregadas públicos e 8,5 millóns de pensionistas), unha gran parte das que a penas superan os 1000 € mensuais.
Rompen co Acordo Goberno-Sindicatos de 25 de setembro de 2009 e quebran a confianza dos que optamos por dar un paso responsable e recuperar o valor do diálogo social, contribuíndo con elo á recuperación económica. Un acordo subscrito hai a penas sete meses sobre parámetros económicos que non cambiaron no básico e que foron tidos en conta para o mesmo. Nada posterior xustifica o seu incumprimento.
A Negociación Colectiva é un dereito fundamental que está na Constitución Española. Con estas medidas, unha vez mais, o Goberno quebra este dereito constitucional. Pondo en cuestión de xeito grave a validez e a eficacia dos procesos de negociación colectiva no ámbito das empregadas e empregados públicos, tentando enterrar con elo o avance que, nesta materia, supuxo a aprobación do EBEP.
A calidade dos servizos públicos esixe da sociedade e especialmente dos seus responsables políticos o recoñecemento e valoración que lles corresponde pola labor esencial que realizan en áreas tan esenciais como a sanidade, a educación, a seguridade cidadá, a atención á dependencia, etc. Alterar unilateralmente os acordos subscritos e reducir os salarios dos empregados e empregadas públicos é a peor mensaxe que se pode enviar.
Denunciamos que, cuestionando o sector público se abre a porta á externalización e a privatización, supondo de facto unha renuncia expresa ó papel que deben xulgar os servizos públicos e ó conxunto do sector público na recuperación económica e no necesario cambio de modelo productivo.
As medidas do Goberno non son nin equitativas nin equilibradas, intervindo exclusivamente sobre os gastos e os sectores mais débiles e esquecernos de calquera medida sobre os ingresos vía fiscalidade que conseguiría un reparto mais xusto do esforzo solidario para saír da crise.
E todo elo preténdese xustificar cun ataque á dignidade e profesionalidade dos empregados e empregadas públicos. Cun ataque a aquelas persoas que, dende as diferentes administracións e empresas públicas, pese á carencia de medios materiais e humanos, pese a estar mal retribuídos, sacan adiante día a día uns servizos públicos que son fundamentais para a cohesión social e piar fundamental do estado do benestar.
Neste sentido, esta campaña de recollida de sinaturas, formar parte das mobilizacións para combater unha rebaixa inxusta e contraproducente para cos empregados e empregadas públicos e os Servizos Públicos que prestan.
Por unha saída á crise
Por uns Servizos Públicos de Calidade
Por un Estado del Benestar que responda aos ciudadáns.
Pola dignidade das empregadas e empregados públicos
Polo respecto á súa negociación colectiva
Non ó recorte dos salarios dos empregados e empregadas públicos.
Polo respecto e o cumprimento dos acordos existentes
martes, 25 de maio de 2010
martes, 27 de abril de 2010
CCOO DENUNCIA A SUSTRACIÓN E MANIPULACIÓN DUN DOCUMENTO INTERNO
Ante os feitos acontecidos coa publicación, no Facebook “CONSOLIDACIÖN XA “, dun escrito que se lle atribúe a CCOO, esta Sección Sindical quere facer as seguintes consideracións:
1.- Un grupo autodenominado colectivo de contratados remítelle en data …… , un escrito ao Secretario Xeral da Confederación Sindical de CCOO poñendo no seu coñecemento a posición da Sección Sindical de CCOO na CRTVG respecto da OEP. Esta Sección Sindical elabóralle a Ignacio Fernández Tojo, un resumo histórico da CRTVG para a súa mellor comprensión da situación actual.
2.- No Facebook de CONSOLIDACIÓN XA está publicado un escrito que se lle atribúe maliciosamente a CCOO.
3.- O escrito publicado é falso, manipulado en interese propio eliminando o que non lles interesa, e que pretende enganar ao conxunto dos traballadores e traballadoras.
4.- O escrito que se pública da indicios dun acceso ilegal á información, á comunicación e aos soportes de información desta Sección Sindical.
A gravidade deste feito ten dúas vertentes, por unha banda a manipulación que se quere facer dos traballadores, o que nos leva á publicación do documento ao que parece facer referencia o publicado no Facebook e pola outra a tomar medidas xudiciais ante un feito delictivo de acceso ilegal ao soporte informático da S.S. de CCOO.
Estas practicas que se evidencian no ámbito da empresa obríganos a esixirlle a dirección da CRTVG que se abra unha investigación co fin de esclarecer este feito e evitar que o dereito das organizacións sindicais e a intimidade das comunicacións dos traballadores e traballadoras da CRTVG queden salvagardadas da actividade delictiva de estes individuos e individuas.
Por ultimo parece evidente que un dos obxectivos é desprestixiar á Sección Sindical de CCOO e introducir unha división na Representación Sindical, poñendo como actual unha opinión, acerca doutro sindicato, que esta Sección Sindical tivo no pasado e que, actualmente, por méritos dos seus actuais representantes tense modificado, na consideración de que na actualidade exercen a representación sindical en defensa do conxunto dos traballadores e traballadoras.
O documento remitido por esta Sección Sindical ao Secretario Xeral da Confederación Sindical de CCOO para infórmalle da situación na CRTVG, que inicialmente estaba destinado ao manexo interno do Sindicato, vémonos na obriga de publicalo integramente na paxina web da sección sindical, para a súa comparación co publicado no Facebook de CONSOLIDACION XA .
Santiago, 26 abril de 2010
Acceso o docemunto
http://www.mediafire.com/?f4mjldzzjwm
1.- Un grupo autodenominado colectivo de contratados remítelle en data …… , un escrito ao Secretario Xeral da Confederación Sindical de CCOO poñendo no seu coñecemento a posición da Sección Sindical de CCOO na CRTVG respecto da OEP. Esta Sección Sindical elabóralle a Ignacio Fernández Tojo, un resumo histórico da CRTVG para a súa mellor comprensión da situación actual.
2.- No Facebook de CONSOLIDACIÓN XA está publicado un escrito que se lle atribúe maliciosamente a CCOO.
3.- O escrito publicado é falso, manipulado en interese propio eliminando o que non lles interesa, e que pretende enganar ao conxunto dos traballadores e traballadoras.
4.- O escrito que se pública da indicios dun acceso ilegal á información, á comunicación e aos soportes de información desta Sección Sindical.
A gravidade deste feito ten dúas vertentes, por unha banda a manipulación que se quere facer dos traballadores, o que nos leva á publicación do documento ao que parece facer referencia o publicado no Facebook e pola outra a tomar medidas xudiciais ante un feito delictivo de acceso ilegal ao soporte informático da S.S. de CCOO.
Estas practicas que se evidencian no ámbito da empresa obríganos a esixirlle a dirección da CRTVG que se abra unha investigación co fin de esclarecer este feito e evitar que o dereito das organizacións sindicais e a intimidade das comunicacións dos traballadores e traballadoras da CRTVG queden salvagardadas da actividade delictiva de estes individuos e individuas.
Por ultimo parece evidente que un dos obxectivos é desprestixiar á Sección Sindical de CCOO e introducir unha división na Representación Sindical, poñendo como actual unha opinión, acerca doutro sindicato, que esta Sección Sindical tivo no pasado e que, actualmente, por méritos dos seus actuais representantes tense modificado, na consideración de que na actualidade exercen a representación sindical en defensa do conxunto dos traballadores e traballadoras.
O documento remitido por esta Sección Sindical ao Secretario Xeral da Confederación Sindical de CCOO para infórmalle da situación na CRTVG, que inicialmente estaba destinado ao manexo interno do Sindicato, vémonos na obriga de publicalo integramente na paxina web da sección sindical, para a súa comparación co publicado no Facebook de CONSOLIDACION XA .
Santiago, 26 abril de 2010
Acceso o docemunto
http://www.mediafire.com/?f4mjldzzjwm
28 de Abril. Día Internacional de la Salud y la Seguridad en el Trabajo
Con motivo del Día Internacional de la Seguridad y la Salud en el Trabajo, que este año se celebra bajo el lema "Con sindicatos el trabajo es más seguro", en CCOO denunciamos la indefensión de los trabajadores de nuestro país, y exigimos al Gobierno que tome medidas en este delicado asunto en el que está en juego la salud de millones de personas. Estamos hablando de que quince años después de la aprobación de la Ley de Prevención de Riesgos Laborales, una de cada cuatro empresas en España sigue ajena a sus obligaciones preventivas básicas, según los datos de la VI Encuesta Nacional de Condiciones de Trabajo realizada por el INSHT.
Estas deficiencias en materia de salud son aberrantes dentro de la profesión periodística, donde abundan las dolencias de espalda por problemas posturales o las tendinitis por el uso continuado del ordenador. Pero lo más preocupante para CCOO es que están proliferando patologías derivadas de la organización del trabajo, afecciones vinculadas a aspectos psicosociales que tienen como origen las precarias condiciones de trabajo que están soportando. Dolencias como el estrés o la depresión se están volviendo endémicas en este gremio, debido a los recortes drásticos que están experimentando las plantillas de los medios de comunicación. Los trabajadores y trabajadoras se ven abocados a afrontar más trabajo, en condiciones insostenibles, y con el temor permanente a perder su puesto de trabajo. La presión que además ejerce la dirección de estas empresas para eliminar derechos sociales consolidados en pro de obtener más beneficios económicos, están contribuyendo a esta nueva realidad. Por eso, desde CCOO entendemos que urge finalizar con esta situación, incorporando evaluaciones de riesgos psicosociales en estas empresas como mecanismo preventivo y de detección de lo que está convirtiéndose en un serio problema de salud laboral.
A estas dolencias se suman otras ligadas al ejercicio periodístico cotidiano como las lesiones musculo-esqueléticas que sufren los fotógrafos por cargar a diario con su equipo o las relacionadas con la exposición prolongada ante un ordenador. Los periodistas de CCOO nos encontramos inmersos en una lucha dura por mantener nuestras condiciones laborales y no olvidamos que el cumplimiento de la normativa de prevención de riegos laborales es irrenunciable y que de lo contrario tendremos que denunciarlo en los organismos correspondientes.
El 28 de abril es un día para el recuerdo y para la reivindicación
Porque la vida y la salud son lo más preciado que poseemos y no lo podemos perder en el trabajo
Estas deficiencias en materia de salud son aberrantes dentro de la profesión periodística, donde abundan las dolencias de espalda por problemas posturales o las tendinitis por el uso continuado del ordenador. Pero lo más preocupante para CCOO es que están proliferando patologías derivadas de la organización del trabajo, afecciones vinculadas a aspectos psicosociales que tienen como origen las precarias condiciones de trabajo que están soportando. Dolencias como el estrés o la depresión se están volviendo endémicas en este gremio, debido a los recortes drásticos que están experimentando las plantillas de los medios de comunicación. Los trabajadores y trabajadoras se ven abocados a afrontar más trabajo, en condiciones insostenibles, y con el temor permanente a perder su puesto de trabajo. La presión que además ejerce la dirección de estas empresas para eliminar derechos sociales consolidados en pro de obtener más beneficios económicos, están contribuyendo a esta nueva realidad. Por eso, desde CCOO entendemos que urge finalizar con esta situación, incorporando evaluaciones de riesgos psicosociales en estas empresas como mecanismo preventivo y de detección de lo que está convirtiéndose en un serio problema de salud laboral.
A estas dolencias se suman otras ligadas al ejercicio periodístico cotidiano como las lesiones musculo-esqueléticas que sufren los fotógrafos por cargar a diario con su equipo o las relacionadas con la exposición prolongada ante un ordenador. Los periodistas de CCOO nos encontramos inmersos en una lucha dura por mantener nuestras condiciones laborales y no olvidamos que el cumplimiento de la normativa de prevención de riegos laborales es irrenunciable y que de lo contrario tendremos que denunciarlo en los organismos correspondientes.
El 28 de abril es un día para el recuerdo y para la reivindicación
Porque la vida y la salud son lo más preciado que poseemos y no lo podemos perder en el trabajo
xoves, 15 de abril de 2010
A COMISION DE FORMACIÓN HOXE
A Comisión de Formación leva dous meses discutindo o Plan de Formación da CRTVG para este ano 2010. CCOO non acepta a rebaixa real de case o 70% do presuposto en relación co do ano 2009. Cremos que a actual dirección da nosa Empresa non aposta pola formación dos seus traballadores, xa que ese é o reflexo do plan que ten para a CRTVG. Estamos volvendo ao tipo de formación que existía na Casa anos atrás. Ou sexa, que imos quedar sen formación.
Aínda que a Comisión estea paralizada pola actitude da Empresa, chegamos ao acordo de que se realicen aqueles cursos que poidan axudar na formación dos traballadores e traballadoras que se van presentar á OPE.
A situación está nun momento complicado despois de rebaixar a Empresa o presuposto de formación para a CRTVG de 146.000 a 60.000 euros, aínda que en realidade a Comisión só pode dispoñer de 25.000 euros para este ano, pois 35.000 son para pagar parte da formación xa comprometida en 2009. A Empresa comunicounos unha redución de 45.000 euros no mes de novembro pasado, cando xa estaba gastado o 80% do presuposto. E agora a Empresa quere que gastemos 6000 euros nun curso de “posta en marcha dunha mesa de mesturas”. Este tipo de cursos facturouse sempre ao departamento de compras, pois negóciase cos provedores no momento de adquirir o material novo.
Hai un mes solicitámoslle á Empresa un traspaso da partida destinada á formación de bolsas FEUGA e outras prácticas de estudos para a formación dos traballadores e traballadoras da CRTVG e das súas sociedades. A empresa destina moito máis presuposto á formación desas persoas que probablemente acaben desenvolvendo o seu traballo profesional noutras empresas que á formación dos traballadores e traballadoras da Casa.
A Dirección ofreceunos un cambio de 5.000 euros, cantidade que nos pareceu insuficiente. Esta proposta levaríanos a realizar dez cursos para toda a Empresa e elimináronse as clases de idiomas nos diferentes centros, suplindo estes con dous grupos de idiomas para impartir as clase nas instalacións da CRTVG.
Desde a representación sindical cremos que nunha empresa coma a nosa, apostar pola formación continuada dos traballadores e traballadoras é apostar pola Empresa, apostar para que a CRTVG estea sempre na primeira liña. Unha empresa que depende da tecnoloxía e novos avances. Ademais encontrámonos nun momento de cambios vertixinosos no mundo televisivo ; TDT, HD, DIXITALIZACIÓN, etc. Quen non aposta pola formación só pretende que a Empresa quede atrasada e perdamos o compás da tecnoloxía e do futuro. Aínda que, probablemente, esa sexa a folla de ruta do actual goberno da Xunta de Galicia, dos Secretario Xeral de Comunicación e da dirección da CRTVG.
O Comité Interempresas acordou solicitar que o presuposto de Formación para a CRTVG sexa o mesmo ca o ano pasado. E mentres non ocorra isto, non lle daremos a nosa conformidade ao Plan de Formación de 2010.
Agardamos que a Empresa recapacite. Nos seguiremos defendendo que a CRTVG teña a formación axeitada para o desenvolvemento profesional dos seus traballadores e traballadoras.
FITO FERREIRO SEOANE
Representante de CCOO na Comisión de Formación da CRTVG.
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)
